Volg ons via
 
 
 

Mickelle Haes - De wijkagent

Geen samenvatting aanwezig bij conversie.

Wijkagent voelt afnemende status elke dag
“Ik vind jou een kolerewijf.”

Dagelijks worden wijkagenten, die niet in teams maar alleen over straat gaan, geconfronteerd met het afnemende respect voor de politie. “Ik vind jou een kolerewijf.” Scheldwoorden horen ze met enige regelmaat. Agressie tegen de politie neemt de laatste twee jaar enorm toe. Zij voelen het, recent onderzoek van het Centrum voor Politie- en Veiligheidswetenschappen bewijst het. Een jaar lang deelde een groep vrouwelijke wijkagenten hun persoonlijke belevenissen met journaliste Mickelle Haest. In de verhalen die ze van de wijkagenten hoorde, kwamen alle huidige maatschappelijk thema’s voorbij. Agressie op straat, maar ook huiselijk geweld, kindermisbruik, eerwraak, drugslaboratoria, moord en diepe eenzaamheid. 

Het resulteerde in een boek vol bizarre, ontroerende verhalen, waarbij je je direct afvraagt wie er eigenlijk in je eigen buurt wonen. Want wie laat kinderen van drie jaar ’s avonds om tien uur nog op straat zwerven? Waarom gijzelt een man zijn eigen vrouw? Waarom vermoordt een zoon zijn moeder? En waarom hebben kinderen van elf jaar al seks in de plaatselijke speeltuin? 

De wijkagent is het blauw op straat. Hun opdracht is de buurt in alle opzichten te kennen, ze moeten weten wie er woont, wat er speelt, en waar problemen te verwachten zijn. Hoofdcommissaris Bernard Welten noemt de buurtregie een kassucces. “Doordat er buurtregisseurs zijn worden een heleboel conflicten in de kiem gesmoord.” 

Ook Gerrit van de Kamp, voorzitter van de politievakbond ACP, wil met het verschijnen van het boek en de mogelijke komst van een nationale politie de noodzaak van de wijkagent benadrukken: “Als er een nationale politie komt, vinden wij het noodzakelijk dat de wijkagenten in dat nieuwe bestel weer terugkomen. Liefst met meer dan nu. Zij hebben hun nut en noodzaak absoluut bewezen.” 

Wijkagenten werken in de dynamiek van de grote multiculturele stad, waarin mensen eenzaam en verdrietig zijn, mishandeld en bestolen worden, gedood en geboren worden. Ze bestrijden misdaad door de vrede te handhaven in buurten waar mensen klein behuisd zijn, boven op elkaar wonen en met honderden nationaliteiten samenwonen. Wijkagenten vechten tegen fatalisme. Haest maakt in heldere zinnen duidelijk wat het betekent om je elke dag opnieuw in te zetten voor een ‘betere samenleving’. 

In De wijkagent laat Haest middels heldere zinnen zien wat het betekent om je elke dag opnieuw in te zetten voor een ‘betere samenleving’. Speciaal voor deze uitgave sprak ze met de Amsterdamse hoofdcommissaris Bernard Welten, die op zijn eerste werkdag – de dag na de moord op Theo van Gogh – de wijkagenten instrueerde. 

Mickelle Haest (1972) is freelance journaliste en schrijft onder andere voor NRC Handelsblad en Het Parool. Eerder schreef zij het succesvolle 112 daar red je levens mee en De praktijk van Plasman.

Mickelle Haes - De wijkagent
Uitg. Thomas Rap

Nuttig? Als je dit artikel waardevol vindt, klik dan links op het +1 icoontje om onze site te helpen.
Laat een bericht achter
De naam die je hier invult wordt weergegeven bij de reactie.
Je e-mail adres is nodig voor het verwerken van de reactie, maar wordt niet getoond op de website.
ReCaptcha wordt gebruikt om het plaatsen van spam op deze website tegen te houden. Hiermee kunnen we mensen onderscheiden van malafide scripts.
Door: Redactie
Hits: 896
Categorie: 
Overig
Artikel acties:
 Plaats jouw tip
Print Print
 Reageer


Tags:
boek, wijkagent, agent, politie, 112, politieagent
Meest gelezen
Aanbiedingen Lezen
Er zijn geen items beschikbaar.