Beleggen met reele ambities

Beleggen met reële ambities

Er was een tijd, dat aandelenkoersen alleen maar omhoog leken te kunnen. Eind jaren negentig leek het niet uit te maken in welk fonds je belegde: het was altijd prijs. Spreiding was niet nodig. Je kon gerust al je geld op één paard zetten, omdat je zeker wist dat jouw paard de race zou winnen. Samen met de andere paarden, want die wonnen ook. Van competitie was in feite geen sprake: elk paard rende voor een persoonlijk record. Toen de internetzeepbel aan het begin van dit decennium uit elkaar spatte, werd pijnlijk duidelijk dat een aantal paarden eigenlijk ongeschikt was voor de renbaan. Zij waren mank, misten in sommige gevallen een been (ik zal de paardenminnaars niet provoceren met het woord ‘poot’) en hun conditie liet te wensen over. Het was een wonder dat zij toch een tijdje op het hoogste niveau hadden meegerend. Uiteindelijk kregen zij een enkele ticket richting het slachthuis.

Conclusie: beleggen is niet zo eenvoudig als het soms lijkt. Met de nodige zelfspot kan ik daar aan toevoegen: I learned that the hard way. Het zijn overigens niet alleen de particuliere beleggers die er een sport van hebben gemaakt om op verkeerde paarden te wedden. De beleggingsfondsen kunnen er ook wat van: fondsmanagers hebben complete ‘paardenstallen’ onder hun hoede, maar weten de markt slechts sporadisch te verslaan. In dat kader wil ik u graag wijzen op een uitspraak die Jeroen Vetter -op dat moment directeur van SNS Fundcoach- afgelopen jaar deed in één van zijn columns:

“Het is een feit dat het overgrote deel van de ‘actief beheerde’ beleggingsfondsen de index niet structureel verslaat.”

Als de directeur van een gerenommeerde fondsensupermarkt een dergelijke uitspraak doet, dan mogen we ons gerust zorgen gaan maken. De AFM kwam in december tot een vergelijkbare conclusie, zoals Jan de Vries onlangs opmerkte in zijn column op DeKritischeBelegger.nl.

Steeds meer beleggers realiseren zich, dat zij hun ambities moeten bijstellen. Niet meer proberen om de markt te verslaan. Het bewijs van deze denkomslag is de stijgende populariteit van exchange-traded funds (ETF’s), ook wel trackers genoemd. Een tracker volgt eenvoudig het verloop van een index, zonder dat daarbij een outperformance wordt nagestreefd. Dat de tracker ook in Nederland aan terrein wint, bleek onlangs uit de lancering van een vijftal trackers door het Amsterdamse ThinkCapital. Behalve de AEX Tracker en de AMX Tracker (de eerste ETF die de MidCap-index volgt), heeft ThinkCapital een drietal Total Market Trackers (TMT’s) ontwikkeld die elk meerdere indices tegelijk volgen: een primeur.

Als indexbelegger weet je zeker, dat je de markt niet zult verslaan. Maar je weet óók zeker, dat de markt jou niet te slim af is. Daarnaast is de kostenstructuur van trackers aantrekkelijker dan bij beleggingsfondsen. De reden daarvoor: er hoeven geen dure stallenjongens -pardon, fondsmanagers- betaald te worden.

Allard Gunnink
CoBeleggen

Disclaimer
Allard Gunnink is als redacteur werkzaam voor CoBeleggen. CoBeleggen is een initiatief van de Beleggers Coöperatie Nederland U.A. Deze column is niet bedoeld als beleggingsadvies.