Montenegro, ongekende schoonheid

Montenegro maakt deel uit van de Balkan en van het Middellandse Zeegebied, nabij Servië, Bosnië, Kroatië, Italië en Albanië. Montenegro, ook wel de parel van de Middellandse Zee genoemd, ligt in het zuiden van de Adriatische Zee. Montenegro heeft een ongekende natuurlijke weelde, schoonheid, mooie stranden, heldere meren, snelle rivieren en prachtige bergen.

De lagere regionen aan de kust van Montenegro hebben een mediterraan klimaat, met droge, warme zomers en milde, regenachtige winters.De temperaturen variëren naargelang de hoogte. De hoofdstad Podgorica, gelegen op zeeniveau, heeft de hoogste temperaturen van het hele land, gemiddeld 27°C. Cetinje daarentegen, gelegen op een hoogte van ca. 650 meter, heeft maar een gemiddelde temperatuur van 17°C.Montenegro is, speciaal in de lente en in de zomer, bedekt met een grote variëteit aan bloemen en planten waarvan sommige uniek zijn in dit gedeelte van de Balkan. Er komen veel altijd groene boomsoorten voor, maar ook kleine grijzige aromatische heesters, bont gekleurde bloemen en veel gecultiveerde aanplant.De bomen zijn vaak pijnboomsoorten en minder bekende eikensoorten, maar ook jeneverbessen en olijfbomen. Verder zijn er met dicht struikgewas (2-3 meter hoog) bedekte gebieden, de zogenaamde ‘maquis’. Maquis ontstaat vaak als er veel bossen gekapt worden en zijn vaak een voorbode van de in mindere mate voorkomende ‘garrigue’, een onvolgroeide versie van de maquis.

Er zijn twee soorten maquis, één waar de mirte en één waar de steeneik domineert. Boven de maquis steken her en der grove dennen en aleppodennen uit. Maquis en garrigue komen ook veel klimplanten voor, waaronder de sarsaparilla, heide, doornstruiken, aardbeibomen en laurier. Veel van de bloemen zijn typisch voor de Europese mediterranee: wisteria of blauwe regen, oleander, mimosa, bougainvillea, tijm en eucalyptus.
In 2000 werden er 125 bruine beren in Montenegro geteld, vijftien in het gebied rond Plužine, zestien rond Pljevlja, zes rond Berane en acht rond Rožaje. Eenendertig beren werden gezien in het noorden van Montenegro, rond Bjelasica en de Sinjajevina-bergen. En vijfenveertig in het oosten, in Komovi, Prkletije, Visitor en de Mokra-bergen. De Montenegrijnse bruine beren leven op een hoogte tussen 900 en 2600 meter.
In het noorden van Montenegro komen ca. 200-300 wolven voor. Rond Plužine komt nog een klein aantal Balkan-lynxen voor op een hoogte van 550-2500 meter en in de zuidelijke mediterrane gebieden wat jakhalzen. De gems, met als habitat het ontoegankelijke karstgebied, komen alleen nog voor op de steile kliffen van Karanfil. Dit is tevens de laatste plaats in het voormalige Joegoslavië waar deze dieren nog voorkomen. Giftige slangen zijn de ‘poskok’ en de ‘šarka’, beiden leden van de adderfamilie.

De variëteit van het terrein en het klimaat in Montenegro betekent dat, ondanks het kleine formaat, het een thuis biedt aan een verbazingwekkend grote verscheidenheid aan vogels. Er zijn vijf belangrijke gebieden voor geïnteresseerde vogelaars:
Het Šasko-meer is een klein zoetwatermeer in de buurt van Ulcinj, waar veel moerasvogels te vinden zijn, evenals een reigerkolonie. Veel voorkomende vogels zijn korhoenders, patrijzen, zwaluwen, nachtegalen en spechten. Het Skadar-meer (Skadarska Jezero) is een waar vogelparadijs en het grootste vogelreservaat van Europa met arenden, ibissen, reigers, roerdompen, eenden, pelikanen, uilen, gorsen en nog bijna 300 andere vogelsoorten. Zeldzaam zijn de Dalmatië-pelikaan en de zwarte ibis.

Het Biogradska Gora Nationaal Park heeft een met een ongerept coniferenwoud, zoals er in Europa nauwelijks nog een tweede bestaat. Hier komen veel bosvogels voor, zoals arenden, uilen, spechten, lijsters, leeuweriken, nachtegalen, mezen, vinken en patrijzen.
Langs de Montenegrijnse kust liggen een aantal gebieden met bijzondere vogelsoorten:
-De Ulcinj zoutpannen, vrijwel zonder vegetatie, telt ca. 240 vogelsoorten, waaronder de kroeskoppelikaan, flamingo’s, visdiefjes, dwergsternen, steltkluten, tureluurs, vorkstaartplevieren, strandplevieren en grielen.

Van steeds groter belang voor de economie wordt het toerisme. In 2006 riep de World Travel and Tourism Council Montenegro uit tot ‘s werelds snelst groeiende reis- en toerisme-industrie (verwachting: 10% per jaar tot en met 2016). In 2004 trok Montenegro 703.484 toeristen, waarvan 73% uit eigen land kwam. In 2005 trok Montenegro 272.000 buitenlandse toeristen, in 2006 378.000. In 2006 kwamen de meeste toeristen uit Slowakije, gevolgd door Bosnië-Herzegovina, Tsjechië, Albanië, Duitsland, Kroatië, Italië, Slovenië, Rusland en de Verenigde Staten.

Bezienswaardigheden:
De populaire badplaats Budva trekt vele toeristen. Zomers wanneer Budva bevolkt wordt door de vele toeristen vinden er veel muziekconcerten plaats rond het oude centrum. Te midden van een subtropische vegetatie bevinden zich vele hotelcomplexen buiten de ommuring van de stadskern. Budva wordt ook wel vergeleken met de oude Dalmatische stad Dubrovnik in Kroatië, mede vanwege de uitgaansmogelijkheden. Bezienswaardigheden van Budva zijn de kathedraal, het theater van Napoleon, de Klokkentoren en kleine markt.

De hoofdstad van Montenegro met de meeste bezienswaardigheden is Podgorica. Bezienswaardigheden zijn onder andere de Georgskerk uit de 10e eeuw, de Klokkentoren, de Oude brug, de Citadel, de Oude Moskeeën, de Ruïnes van de Romeinse stad Doklea, en de nieuwe orthodoxe kathedraal. Andere bezienswaardigheden in Montenegro zijn het klooster Ostrog, het Skadar Meer, het dorp Rijeka Crnojevica, de oude stad van Kotor, de oude hoofdstad Cetinje met een paleis en een 15e eeuwse klooster, het Nationale Park Lovcen en het mausoleum van Petar Njegos-Petrovic.

Het kuststadje Paraste met de kerk Sv. Nikola en de Romeinse mozaïeken uit de II eeuw met enige bewaarde afbeelding van de god van de dromen.

Bron: o.a. Landenweb