Wat is de wettelijke verdeling bij erfrecht?

Wettelijke verdeling bij erfrecht houdt in dat de langstlevende echtgenoot de nalatenschap krijgt.

De wettelijke verdeling bij erfrecht houdt in dat de langstlevende echtgenoot de nalatenschap krijgt. De kinderen krijgen hun erfdeel niet in handen, maar hun erfdeel wordt omgerekend in geld. Dit bedrag is pas opeisbaar bij het overlijden van de langstlevende echtgenoot. De kinderen komen pas erfrechtelijk aan bod als beide ouders zijn overleden. 

Verschil oude en nieuwe erfrecht

Op 1 januari 2003 is het erfrecht gewijzigd. Het nieuwe erfrecht zorgt ervoor dat de langstlevende echtgenoot financieel beter wordt verzorgd en legt de rechten van de kinderen aan banden. In het oude erfrecht hadden de kinderen namelijk direct na het overlijden recht op hun erfdeel. Als een kind het erfdeel direct opeiste, kon de langstlevende echtgenoot in de financiële problemen komen.

Door de wettelijke verdeling komen alle goederen van de nalatenschap bij de langstlevende echtgenoot terecht. Als deze daarna overlijdt, erven zijn eigen kinderen. Soms zijn dit kinderen uit een eerder huwelijk. Hierdoor ontstaat het gevaar dat goederen via de stiefouder bij de stieffamilie terechtkomen. Als er sprake is van stieffamilie, bijvoorbeeld als de langstlevende echtgenoot hertrouwt, hebben de kinderen de mogelijkheid hun eigen positie te versterken. Zij kunnen een beroep doen op een zogenaamd wilsrecht. Als de kinderen een wilsrecht inroepen, krijgen zij goederen in eigendom ter waarde van de vordering die zij hebben op de langstlevende echtgenoot (een ouder of een stiefouder). Hoewel de kinderen nu eigenaar zijn, mag de echtgenoot tijdens zijn leven wél zelf de goederen blijven gebruiken. Dat noemen we 'vruchtgebruik'. In een testament kunnen de wilsrechten van de kinderen worden beperkt of juist uitgebreid.

Wettelijke verdeling aanpassen of uitsluiten in testament

In een testament kan een erflater de wettelijke verdeling aanpassen of zelfs helemaal uitsluiten. Ook kan hij in een testament een stiefkind tot erfgenaam benoemen en betrekken bij de wettelijke verdeling. Het stiefkind krijgt dan dezelfde positie als een eigen kind van de erflater. Volgens het versterferfrecht erft een stiefkind immers niet van een stiefouder.

De echtgenoot en de kinderen kunnen in een testament worden onterfd. De onterfde echtgenoot kan aanspraak maken op een 'passend verzorgingsniveau'. Kinderen kunnen een beroep doen op hun legitieme portie. Meer informatie over onterven vind je op www.rijksoverheid.nl