Dicks column - Magere speklapjes
Geen samenvatting aanwezig bij conversie.
"U bent knettergek!", met deze woorden kwalificeerde Geert Wilders deze week het geestelijk vermogen van minister Vogelaar tijdens een parlement debat in de Tweede Kamer. Onparlementaire woorden die niet thuishoren in de Tweede Kamer der Staten Generaal en zeker niet tijdens een debat. De gelaatsuitdrukkingen van de 3 aanwezige ministers Balkenende, Hirsch Ballin en de ‘gekwalificeerde’ Ella Vogelaar waren een mengeling van vele gedachten welke nooit ‘transparant’ zullen woorden.
Maar wat te denken over de aanbevelingen door Commissie Dijkstal? Het leverde deze ook de nodige onparlementaire woordkeuzes op bij de, toch al krap bij kas zittende topmanagers. Zo bij onze Arthur:
"Zijn ze nou helemaal knettergek geworden!". Met een rood aanlopend gezicht gooit Arthur van Leeuwen, bestuursvoorzitter Autoriteit Financiële Markten, het rapport met aanbevelingen over de veelverdieners in de zorg en bij de oud –en semi-overheidsbedrijven op zijn bureau. "Straks moet ik nog op de fiets naar kantoor! Wat heb ik in Godsnaam met de ‘aalmoes’ van onze MP te maken?". Gezien het enigszins corpulente profiel zou een dagelijks uurtje fietsten geen kwaad kunnen. Maar met een jaarinkomen van 507.104 euro wringt hij zich liever op de achterbank van een dienstauto. "Ik laat mij toch niet de (financiële) markt uitprijzen!"
Natuurlijk is Arthur niet de enige die een ‘stapje’ terug zou moeten. Wat te denken van het noodlot van Ruud Ramaker, topman bij het Medisch Spectrum Twente? Met een jaarinkomen van 817.813 euro zou hij in een financiële val terecht komen welke kan leiden tot onherstelbare depressiviteit. Geen riante tweede onderkomentje meer aan de Cote d’Azur en straks op de wachtlijst voor behandeling bij de psychiater, in zijn eigen Medisch Spectrum. "Het is om knettergek van te worden!" , moet Ruud wellicht gedacht hebben bij het horen van de aanbevelingen.
Op zoek naar nog meer potentiële slachtoffers, kom je dan al gauw terecht bij de topman van onze nationale trots Schiphol. Financieel uitgekleed zal hij nog net niet in aanmerking komen voor huursubsidie, maar wat te denken van de impact op het huishouden bij de familie Cerfontaine. Terwijl de dienstbode haar ontslag bij de, financieel getroffen familie, aanvecht, staat mevrouw zelf achter de strijkplank en wordt zichtbaar knettergek van een fluitende ketel op het gasfornuis. "Gerlach, je kan van mij de lucht invliegen. Met je vliegtuigen d’r bij!” Het zijn onheilspellende voortekens van een dreigend ‘haarscheurtje’ in een eens zo luxueus leventje. Daar waar de aanbevelingen van de commissie Dijkstal de topman van Schiphol, Gerlach Cerfontaine, (financieel) vleugellam zouden maken, liggen onparlementaire en andere vormen van niet alledaagse woordkeuzes op de loer. Want laten we wel wezen, 171.000 euro in plaats van 614.514 euro kan je geen turbulentie meer noemen!
Nu zit ikzelf al jaren in de WAO en ontvang een zorgtoeslag en gewend aan een ‘kleine’ portemonnee en zijn de inkopen navenant. Maar stel je toch eens voor dat ik in de positie zou zitten van een echte absurde veelverdiener, Michiel Boersma, topman bij Essent met een jaarinkomen van 873.000 euro! Geen Parijse haute couture voor zijn echtgenote en het aanzitten aan diners met een excellent hoog gehalte van hot cuisine. Nee, een mager speklapje van bij de supermarkt om de hoek staat sudderend in de koekenpan te wachten om geconsumeerd te worden aan de keurig gedekte keukentafel. Tja, het is gezegd. Bij de familie Boersma blijven normen en waarden, ondanks het speklapje, hoog in het vaandel. Als topman van een energiebedrijf hoef je tenslotte geen kou te lijden! Het zou te gek voor woorden zijn.
Het zal tóch niet waar zijn! Zie je wel, denk ik bij mezelf, als ik Ronald Gerritse tegenkom in het rijtje van veelverdieners. Ronald houdt zich keurig aan de ‘Balkende norm’ van 171.000 euro per jaar. Sterker nog, met 169.915 euro jaarinkomen is deze topambtenaar bij het Ministerie van Financiën toch nog een ‘redelijk’ betaald naamgenoot. Dat het laatste de enige gelijkenis zal zijn en terwijl Ronald in zijn lease auto boodschappen bij de plaatselijke traiteur, ga ik in mijn rolstoel naar de Aldi voor de speklappen in de reclame. Tja, verschil moet er zijn, ook al is de achternaam hetzelfde!
Oh ja, dat ik ook nog in de armste wijk van Limburg woon en wellicht niet als Ronald in een bungalow in een buurt van veelverdieners, maakt een verschil dat niet in welke woordkeuze is uit te drukken. Het hoog cultureel gehalte van die zelfde buurt maakt mij niet knettergek. Een toenemend gevoel van saamhorigheid is van veel meer waarde en niet euro’s uit te drukken!
Roermond, 9 september 2007
Nuttig? Als je dit artikel
waardevol vindt, klik dan links op het +1 icoontje om onze site te helpen.
1 reactie(s)
Dick Gerritse
Geplaatst op 09-09-2007 om 21:47
ik denk dat je het antwoord wel kan raden! En morgen wordt het bloemkool met een hamlapje!