Dick's column - Zorgeloos dobberen

De Zonnebloem | Verzorgd op vakantie dankzij vrijwilligers

Wie kent ze niet? De altijd enthousiaste vrijwilligers van de Zonnebloem! Natuurlijk waren mij de activiteiten van de Zonnebloem al jaren bekend. Mensen in mijn directe omgeving kwamen vaak vol terug van een bootreis of hotel vakantie met de Zonnebloem. Het waren hun verhalen en het nog steeds aanwezige vooroordeel uit het verre verleden, dat mij ervan weerhield om mij ook eens in te schrijven voor een vakantie met de Zonnebloem. Of dichter bij huis, een huisbezoek van een van de vele vrijwilligers aan te vragen. 

Gelukkig sta ik ook voor veranderingen open en bij het zien van een online wandeling over het splinternieuwe schip De Zonnebloem en nog een paar duwtjes, stond ik toch verleden week op de Rijnkade in Arnhem. Klaar, om samen met een vriendin, na 47 jaar nog een keer stroomopwaarts te gaan. Op zich geen bijzondere gebeurtenis, want we stonden beslist niet alleen aan onderaan de loopplank van dit schitterende passagiersschip. Wel bijzonder als je je bedenkt dat 47 jaar geleden ik als jochie van 13 en Joke als begeleidster op dezelfde plaats aan boord gingen van een tot vakantieboot omgebouwd vrachtschip. Eind vorig jaar besloten wij samen nog een keer de Rijnreis, zij het ‘iets’ comfortabeler over te doen. Maar dit keer vanuit een jarenlange vriendschap!

Lagen wij 47 jaar geleden nog op stapelbedden en de vrouwelijke passagiers, door een dun tussenwandje gescheiden van het mannelijk geslacht, in het ruim, geheel anders was het deze keer. Eenmaal aan boord kon je je ogen bijna niet geloven. Tjonge, wat een enorme ruimte aan boord en dat de stapelbedden verdwenen zouden zijn dat was te verwachten, maar de luxe tweepersoonshutten met alle comfort gingen mijn stoutste verwachtingen te boven! Een lift bracht ons naar een gigantisch groot zonnedek en terwijl de bemanning de loopplank aan boord bracht, wist ik dat ook deze vakantie een onvergetelijk moment in mijn leven zou worden. Dat alles net ‘iets’ anders zou zijn dan 47 jaar geleden en de Rijn nog steeds in dezelfde richting stroomde, gaf mij het ultieme vakantiegevoel! Langzaam vervaagde de contouren van Arnhem in het kielzog en was mijn vakantie, samen met Joke, pas echt begonnen.

Zes dagen later worden de donkerblauwe gordijntjes aan mijn voeteneinde opengeschoven en lig oog in oog met de werkelijkheid: de Rijnkade in Arnhem! Terwijl het kapiteinsdiner iedereen goed smaakt en het laatste pilsje aan de bar met een centimeterdikke schuimkraag ingewisseld wordt voor een van de laatste consumptiebonnen, hebben we bijna geruisloos de eindbestemming van onze vakantie bereikt.

Voor de laatste keer deze week word ik door mijn vaste verzorgster, Marij en haar trouwe maatjes Pieter en Frank tussen de lakens vandaan gehaald en belandt via de plafondlift in de rolstoel. Hangend tussen hemel en aarde weet ik één ding zeker: een vakantie met de Zonnebloem doet je zorgeloos dobberen op de Rijn! Het zijn de tientallen enthousiaste vrijwilligers die deze keer een bloemetje verdienen!