Eigenlijk wil ik er helemaal niet meer over schrijven: de grote donorshow van BNN. Het doel van de programmamakers is bereikt en zo ’n vier dagen later hebben ruim 50.000 mensen op een of andere manier zich aangemeld als donor!
Zelf heb ik ook overwogen om mij als donor aan te melden en delen van mijn lichaam ‘uit te besteden’ aan anderen. Het leven van een ander een nieuw perspectief te geven, door mijn hart of nieren na mijn dood af te staan, dat zou door iedereen vanzelfsprekend moeten zijn!
Maar waarom nog niet het donorformulier ingevuld? Ik vroeg het mij daarnet af en kwam tot de volgende conclusie.
Al jaren gebruik ik medicijnen voor mijn rikketik, sterker nog, ooit schijn ik een lichte hartinfarct gehad te hebben. Althans als ik de cardioloog moet geloven. Dus, hoe graag ik mijn hart aan een ander had gegeven, het zit er denk ik medisch gezien niet meer in. Blijft over, mijn hart laten stelen door? Als single is dat misschien nog het enige dat overblijft. Maar, kan die rikketik van mij dat nog wel aan?
Hoe zit het met mijn longen? Het is alweer een kleine 20 jaar geleden dat ik voor het laatst een sigaret opstak. Misschien nog lucht genoeg voor een ander? Of toch maar niet? Mijn luchtinhoud liet de balletjes bij de blaastest ook niet meer opspringen, de laatste keer bij een bezoek aan de longarts. Nee, de illusie dat ik daar nog iemand anders een luchtje mee kan laten scheppen, is al jaren geleden in rook opgegaan.
Nu ik toch bezig ben, meteen maar even kijken of er toch nog iets bruikbaars in mijn lichaam aanwezig is.
Hoe zit het met mijn netvlies? Oké, ik draag dan wel een bril, maar misschien kan een ander met mijn netvlies straks toch weer in de toekomst kijken. Nu rijd ik nog wel eens met mijn rolstoel ergens tegen aan, maar dat heeft niets te maken met mijn ogen! Dat ik daarnaast ook nog wel eens de zaak dubbel kan zien, zal het gezichtsveld van een ander ook niet ten goede komen. Weer een illusie armer!
Maar dan heb ik nog mijn trommelvliezen? Misschien iets voor iemand die een klein beetje doof is? Met mijn, soms hardhorendheid, misschien toch nog een goed alternatief voor hen die stokdoof zijn.
Langzamerhand begin ik toch een beetje de moed te verliezen. Kan ik dan niemand meer blij maken met iets van mijzelf? Of kan mijn lever nog iets betekenen voor een pure alcoholist? Het zou hem een stuk makkelijker maken om zo af en toe nog een slokje te nemen. Mijn lever is tenslotte wel een beetje alcohol gewend.
Blijft over, mijn nieren. Het doel waarmee de grote donorshow is opgezet. Jammer, ook hier mag ik weer geen bijdrage leveren aan het levensgeluk van de ander. Te vaak heb ik met mijn potje urine de huisarts bezocht.
Behoorlijk teleurgesteld moet ik constateren dat, ook al zou ik mij willen opgeven als donor, het niet aannemelijk is dat een ander dan nog iets aan heeft. Ik probeer deze teleurstelling te verwerken en neem de zoveelste slok bier en begint zo langzamerhand weer dubbel te zien.
Voor mij blijft over het crematorium! Als ik niet goed genoeg meer ben voor mijn medemens, dan ook niet voor al die enge beesten onder de grond. Oh ja, misschien kan ik toch nog iets voor mij zelf betekenen, nadat ik moederaarde de rug heb toegekeerd. Nooit heb ik de Wallen in Amsterdam bezocht. Ondanks dat je hier het oudste beroep van de wereld wordt uitgeoefend, heb ik nooit de behoefte gehad om mijn gezicht daar te verliezen. Maar, om geheel anoniem uitgestrooid te worden over de Wallen? Het heeft ook wel iets. Of toch maar niet en gewoon op de schoorsteenmantel, thuis bij de nabestaanden? Ik kies voor het laatste: de huiselijke sfeer.
Ik besluit de moed op te geven en al het oud ijzer wat al jaren in mijn lichaam zit en mij letterlijk en figuurlijk rechtop houdt, gewoon maar te verkopen aan de lommerd. Misschien is de opbrengst nog een aardige donatie voor de Nierstichting! Heb ik toch nog iets bijgedragen aan hen die al jaren zitten te wachten op die ene nier, hart of welk lichaamsdeel dan ook!
Nuttig? Als je dit artikel
waardevol vindt, klik dan links op het +1 icoontje om onze site te helpen.
2 reactie(s)
Mia
Geplaatst op 09-06-2007 om 16:01
Ik twijfel nog steeds.
Autor
Geplaatst op 09-06-2007 om 15:56
Al lezende ben ik mijn eigen lichaam afgegaan.
Helaas ik ben niet geschikt als donor.
ToMa